Bölüm - 218

**Öncü Dalga 1**

Jin Young-gi Başkan Yardımcısının çağrısını alır almaz koştum. Oh Se-hyun fırtına gibi esip geçtiğinden, herkes hesap kitap yapmış olmalıydı.

Kayıp ne kadar oldu, hisse yapısındaki değişiklikler tam olarak nasıl gerçekleşti, hala anlamaya çalıştıkları besbelliydi ama… Herhalde verdikleri fahiş fiyatı geri istemek için bağırmazlar, değil mi?

Başkan Yardımcısının ofisinin kapısını açıp içeri girdiğimde, büyük amcam güleç bir yüzle beni karşıladı.

"Hoş geldin, Do-jun."

Para meselesi değil mi bu? Ama böyle durumlarda önce benim davranmam daha iyiydi.

"Amca, üzgünüm."

Başımı öne eğdiğimde, ne anlama geldiğini anlayan amcam beni hemen düzeltti.

"Hayır. Senin üzülecek neyin var ki?"

Tahmin ettiğim gibi, asla onurunu düşürecek bir laf etmeyen biriydi. Verilen parayı geri isteyecek bir şey demeyecek gibiydi.

"Ahlaki olarak, uygun bir prim miktarı hariç hepsini iade etmem gerekirdi ama…"

Şöyle bir göz ucuyla baktığımda amcamın gözleri parlıyordu. Beklentisi yavaş yavaş artacaktı. Zorla koparmak itibar düşürücü bir şey olsa da, verildiğinde geri çevirecek hali yoktu ya.

"Dibi delik kuyuya su taşımak gibiydi. Para gelir gelmez Hayat, Yangın ve Sermaye şirketleri kısa vadeli borçlarını ödemek için hepsini harcadığını söylediler. Şu an yabancı sermaye tamamen çekildiği için başka çare kalmamıştı…"

Amcamın gözlerine büyük bir hayal kırıklığı çökmüştü ama ağzından başka sözler döküldü.

"İşinize yaradığına sevindim o zaman. Acil bir durumu çözerken şirket ayırmanın ne anlamı var? Aileyiz sonuçta, birbirimize yardımcı oluruz. Sorun değil."

Ailesi olmasına rağmen acil para isteyen kardeşini acımasızca reddeden birinin ağzından çıkacak sözler değildi bunlar ama ben de doğalmış gibi başımı salladım.

"Anlayışınız için teşekkür ederim."

Kanepeye oturduğumda, amcam beni çağırmasının asıl nedenini söylemeye başladı.

"Seni çağırmamın nedeni başka bir şey değil, hisse yapısıdır."

Hisse mi?

Oh Se-hyun temsilcisine ikisi de el uzatmış ve sadece Jin Dong-gi Başkan Yardımcısı yarı yarıya başarılı olmuştu. En azından o, şimdiki yerini koruyabilmişti.

Ana hissedar olan Oh Se-hyun'u ikna edemediklerine göre, benim sahip olduğum %10'u bile olsa, bari onu çekmeye mi çalışıyorlardı?

"Şimdilik söylediklerimi sonuna kadar dinle."

"Peki."

"Senin ikinci büyük amcanla biraz konuştuk da. Görünüşe göre bu haliyle olmayacağına karar verdik."

"..."

Sonuna kadar dinlemekten başka çarem yoktu. Neyin olmayacağını söylüyorlardı?

"Evimizin direğini tahta kurdu kemiriyor."

"Oh Se-hyun temsilcisinden mi bahsediyorsunuz?"

"Evet. Şimdi kesin rakamları çıkarmaya çalışıyoruz ama kaba bir hesapla bile %23 hisseyi geçecek gibi. Bu sence de mantıklı mı?"

"..."

Mantıklı olup olmadığını boş ver, sonuna kadar dinleyeyim. Acaba neyin peşindelerdi?

"Eğer o herif olur da başka bir şey düşünürse, biz zor durumda kalabiliriz."

"Başka bir şey derken…?"

"Oh Se-hyun olağanüstü genel kurul toplantısı isterse, Sunyang'ın tüm bağlı şirketleri genel kurul toplamak zorunda kalır. Üstelik o herif bir finans uzmanı, eğer Sunyang Grubu'nun tüm muhasebe kayıtlarını incelemek isterse?"

Gelir İdaresi Başkanlığı'nın Sunyang Grubu'nu incelemeye kalkışması daha iyiydi. Sağa sola telefon açıp nazikçe davranmalarını rica edebilir, medyayı kullanarak 'büyük şirketi batırıyorlar' diye bir kamuoyu oluşturabilirlerdi.

Ama ana hissedar saldırırsa, bu bir iç meseleye dönüşürdü.

Oh Se-hyun'un mikroskobik incelemesini öylece, iki elimiz bağlı kabul etmek zorunda kalırdık. Muhtemelen birçok yönetici veya CEO'nun dava edileceği ortadaydı.

"Böyle bir şey olmaması için ben önceden rica ederim."

Amcam elini salladı.

"Sana böyle bir şey yaptırmak için söylemiyorum bunları. Zaten bu sadece geçici bir çözüm. Ve bu senin için de büyük bir mesele. Yakın arkadaş olmanız, rehavete kapılma zamanı olduğu anlamına gelmez."

"Ben de mi?"

"Evet."

Tek zayıf noktam, onu ben de iyi bilirim. Ve aileden herkes bilir. Hatta tüm ülke bilir.

Bu da miras vergisidir.

On trilyon wonu aşan bir şirket değerine sahip finans grubunu miras almış olsam da, miras vergisi bir bina miras alan birinden bile daha az ödemiştim.

Herkesin öfkeyle patlaması doğaldı ama bu holdinglerin tavırlarına zaten alışmış olduklarından, 'Allah kahretsin', 'lanet olsun', 'berbat' gibi küfürlerle bir kerede her şeyi unutuyorlar. Çünkü yaşadıkları dünyanın farklı olduğunu düşünüyorlar.

Başka bir dünya olduğunu düşününce öfkelenmeye gerek de kalmaz. Başka dünyalara başka kurallar uygulanır çünkü.

Ve yasa dışı olmaktan ziyade, yasal boşluklardan faydalanma ifadesini kullanırlar.

Tek tek incelense yasa dışı unsurlar bulunabilir belki ama 'yasal boşluk' diyerek konuyu geçiştiriyorlardı.

"Herhalde Oh temsilcisi… Ah, hayır olamaz."

Gülümseyerek hızlıca elimi salladım ama amacı farklı olduğu için amcamın sert ifadesi değişmedi.

"Dostluğunuz derin diye sınamaya kalkışma. Oh Se-hyun'un şimdiye kadar yatırdığı parayı düşün. Belki de o adam, yabancı sermayeyi arkasına alıp Sunyang Grubu'na göz dikmiş olabilir."

Yönü alakasız bir yeri gösterse de, hissedilen tehlike doğruydu.

"Amca. Biraz aşırı tepki veriyor gibisiniz? Oh temsilcisi babamla çok yakın arkadaş. Ve Sunyang'ı ele geçirmek için çok zayıf."

"Bu yüzden senden bir söz almalıyım."

"Söz mü?"

"Evet. Eğer Oh Se-hyun senin babana ve sana yaklaşıp saçma sapan şeyler söylerse ne yapacaksın? O adamla sen el ele verirsen, anında ikinci büyük hissedar olursunuz. Yeterince boş hayaller kurabilir."

Amcam yan gözle bana bir baktı ve bir söz attı ortaya.

"Kontrol hisselerini biraz elden geçirmeyi düşünüyorum. Bunu bil ve sen de iş birliği yap. İşte bu benim sözüm."

Burada başka bir aşırı hırs görüyordum.

Hayır, bu sefer endişe miydi?

Bağlı şirketlerin hisselerini devretmek kolay bir iş değildi. Rekabet Kurumu'nun Sunyang'ın döngüsel sahiplik yapısını incelemekten vazgeçtiği söylentileri bile dolaşmıştı.

Uzmanların bile yapıyı incelemesi zorken, yapıyı değiştirmek mi?

"Kolay olmayacaktır? Döngüsel sermaye ile bağlı hisselerin tamamen devredilmesi gerekiyor. Diğer bağlı şirket hisseleri şirket varlığı olduğu için, devretmek için birbirleriyle alım satım yapmaları gerekir. Yanlış bir adımda, CEO'nun görevi kötüye kullanma eylemine kadar gidebilir…"

"Onu ben hallederim. Kolay bir iş olmadığını ben de iyi biliyorum. Bir kerede halletmek imkansız. Çok yavaş ve dikkatli ilerleyeceğim."

Şu an koşulsuz onaylamaktan başka çarem yoktu. Hisse yapısını değiştirmesi gerçek de olabilir, beni sınıyor da olabilirdi.

Yersiz bir itiraz sadece şüpheleri artırırdı.

***

İki büyük amcamın şüphelerinin bir an bile dinmediğini iyi bilirim.

"Anladım. Oy hakkıma ihtiyaç duyduğunuzda ne zaman isterseniz haber verin."

Tereddütsüz cevabıma amcam memnun bir şekilde gülümsedi.

"Evet. Sen de benim fikrimi kabul ettiğine göre içim bir hayli rahatladı. Heh heh."

Amcamın gülüşü zoraki görünüyordu.

Benim gülümsemem de zoraki mi görünüyordu acaba?

Sunyang ana binasından çıkıp önce eve yöneldim. Düşünecek çok şeyim vardı.

***

Grubun hisse yapısını tam olarak bilen tek kişi vardı.

O da Lee Hak-jae Özel Kalem Müdürü.

Merak ettiğim, bu kişinin elinden geçmeden hisse devrinin mümkün olup olmadığı ve Jin Young-gi Başkan Yardımcısı'nın Lee Hak-jae müdürü ile bu konuyu görüşüp görüşmediğiydi.

Eğer ikisi bu konuyu konuştuysa, hisse devri kesinlikle ilerleyecektir. Peki büyükbabam bu durumu biliyor muydu?

Karmaşık birçok değişkeni göz önünde bulundurarak düşünmek için her birini tek tek doğru bir şekilde doğrulamaktan başka çare yoktu.

Sonunda telefon ettim.

Yılda bir iki kez yüz yüze görüştüğüm, iki ayda bir telefonla konuştuğum, ama güvenebileceğim bir kişi.

İşi bitirince eve gelmesini söylediğimde, o da seve seve koşup geldi.

"Ne iş, sizden önce bir telefon geldi…"

Kim Yoon-seok Yönetici, birkaç kutu bira ve cipsle dolu bir market poşetiyle gülerek içeri girdi.

"Ne iş mi? Sadece yüzünü göreyim diye çağırmadığımı iyi biliyorsunuz oysa. Haha."

Biraz güldükten sonra bira içmeye başladık.

"Son zamanlarda özel bir durum var mıydı?"

"Yoktu. Başkanın emekli olduğu söylenebilir, bu yüzden… tüm sekreterlik ofisi boş."

Kim Yoon-seok Yönetici, sekreterlik ofisine tamamen adapte olmuş gibi rahattı.

"Hala Lee Hak-jae müdürünü takip ediyor musunuz?"

"Evet. Hala çanta taşıyan kişisiyim ama en azından bana biraz daha rahat davranıyor."

"Son zamanlarda Lee Hak-jae müdürü iki başkan yardımcısıyla görüştü mü?"

Kim Yoon-seok Yönetici kısa bir süre hafızasını zorladıktan sonra başını salladı.

"Ben mesai bitirdikten sonra görüşmüş olabilirler ama en azından gündüzleri görüşmediler."

"Özel bir talimat da yok muydu? Mesela grubun hisse durumuyla ilgili bir sorun gibi…?"

"Kesinlikle yoktu. Dediğim gibi, gerçekten boş zamanım oldu. İki başkan yardımcısı Lee Hak-jae müdürü ile uzun zamandır mesafe koymuştu."

İki büyük amcam, büyükbabamın en yakınındaki kişiyi bile miras alma niyetinde değillerdi. Onlar, kendi yetiştirdikleri yeni bir özel kalem müdürünü Lee Hak-jae gibi yapmak istiyorlardı.

Kim Yoon-seok Yönetici şöyle bir göz ucuyla bana baktıktan sonra temkinli bir şekilde konuştu.

"Ne olduğunu sorabilir miyim?"

"Jin Young-gi Başkan Yardımcısı holding şirketini değiştireceğini söyledi. Bunun beni test etmek için mi yoksa gerçekten uygulamaya koymak için mi olduğu belirsiz."

Kim Yoon-seok pek şaşırmadı. Duygularını belli etmeyişi, iyi eğitim almış gibi görünüyordu.

"Hisse meselesi ise, Lee Hak-jae müdüründen geçmeden zor olur. Çünkü sadece hisselerden sorumlu hukuk ekibini elinde tutuyor."

"Gizlice kendi başlarına ilerlerlerse imkansız değil. Sadece çok zaman alır."

Kim Yoon-seok kısa bir tereddütten sonra konuşmaya başladı.

"Bu tür bir şey söylemek biraz dikkat gerektirir ama hisse devrini başkan yardımcısı kendisi yapacaksa… Jin Başkanın olmaması gerekir."

Büyükbabamın vefat etmesiyle mümkün olabileceği anlamına geliyordu.

"Lee Hak-jae müdürünün hala çok fazla 'pipeti' mi var?"

"Evet. Her bağlı şirkette Lee Hak-jae müdürünün adamları dolu. Onlar her gün müdür Lee'ye rapor sunar ve müdür Lee de doğrudan başkana rapor verir."

Kim Yoon-seok bir yudum birayla boğazını ıslatarak konuştu.

"Bu gerçeği rapor edeyim mi?"

"Müdür Lee'ye mi? Nasıl öğrendiğini sorarsa ne yapacaksın?"

"Aman Tanrım, kimin adamı olduğumu Lee Hak-jae müdürü de biliyor zaten… Kaynağı söylememe gerek kalmaz."

"Hayır. Bırakalım öyle kalsın. Hemen uygulamaya koymak zor olduğu için henüz biraz vaktimiz var."

Amcam da açıkça söylemişti. Çok yavaş ve dikkatli ilerleyeceklerini.

Kim Yoon-seok'un dediği gibi, planı yapmışlar, büyükbabam vefat eder etmez hemen halletmeyi düşünüyorlar anlaşılan. Tabii ki, ondan önce Lee Hak-jae müdürünü halletmeleri gerekecek.

"Şey, bir şey sorayım."

"Evet."

"Lee Hak-jae müdürü ne düşünüyor? Büyükbaba emekli oldu, o pozisyonda ne kadar daha kalabilir ki?"

"Bu yüzden son zamanlarda kafası karışık olsa gerek, akşamları içki içme sıklığı arttı. Başkanla birlikte emekli olmak için henüz yaşı…"

"İlk büyük amcayla aynı yaşta olduğu için on yıl daha çalışabilir."

Ama Lee Hak-jae artık grupta işe yaramaz ama vazgeçilmesi de zor biri haline gelmişti.

"Kim Yönetici."

"Evet."

"Lee Hak-jae müdürünün istediği bir şey var mı? Hayır, büyükbaba olmasa bile Sunyang'da kalmaya devam etmek ister mi?"

Kim Yoon-seok hiç düşünmeden cevapladı.

"Jin Başkanın sonsuza dek başkan kalmasını diler."

Yani sonsuza dek ikinci adam olmak istiyordu.

Öyleyse…

"Kim Yönetici. Lee Hak-jae müdürünün son zamanlarda içki içmeyi sevdiğini söylemiştiniz değil mi?"

"Evet. Biz refakatçilerini önce gönderip sık sık yalnız vakit geçirir."

Kim Yoon-seok niyetimi anlamış olacak ki sormadığım bir şeyi söyledi.

"Gangnam'da 'Sang' adında sessiz bir bar var. Oranın müdavimidir."

"O zaman bir dahaki sefere oraya uğradığında hemen bana bildirin."

"Anladım."

Kim Yoon-seok gülümsedi. Şimdi kendi rolünün parlayacakmış gibi bir beklentiyle dolu bir gülüştü bu.