Bölüm - 278

[277] Eğilmek Bile 2

Komşu Orta Doğu ülkelerinin aksine, petrol kaynakları neredeyse bulunmayan Dubai, erken dönemden itibaren bölgenin lojistik merkezi olarak gelişti.

2000’li yıllarda yabancı sermayeden büyük ölçüde borçlanmaya ve devasa bayındırlık işlerine bağımlı olan Dubai’nin gelişimi, ultra hızlı büyümenin sembolü haline geldi.

Temmuz 2006’da, Birleşik Arap Emirlikleri’ne (BAE) bağlı özerk bir yönetim olan Dubai, bu devasa yeniden yapılanma projesini üstlenecek bir şirkete ihtiyaç duyarak Dubai World’ü kurdu.

Dubai World, devlet teşebbüsü olarak bu devasa gelişime öncülük eden ve onu yöneten bir kuruluştur. Dubai World, dünyanın en büyük yapay adası olan ‘Palm Jumeirah’, Palm Jebel Ali Köprüsü inşaatı ve 7 yıldızlı otel olarak bilinen ‘Burj Al Arab’ ile başlayarak Dubai World Central planını duyurdu.

Dubai World Central, Dubai El Maktum Uluslararası Havalimanı ve çevresinde çeşitli tesisler inşa ederek kelimenin tam anlamıyla dünyanın merkez şehri olmayı hedeflemektedir. İnşaat tamamlandığında, yıllık 160 milyon yolcu ve 12 milyon ton kargo trafiği öngörülmektedir.

Ayrıca, Cebel Ali Serbest Ticaret Bölgesi’ndeki lojistik tesislerine 2.6 milyar dolar yatırım yapılacağını, devasa bir şehir içi kentsel dönüşüm projesi yürütüleceğini ve New York’a denk küresel bir gökdelen şehrinin inşa edileceğini duyurdu.

Sadece kesinleşen tutarın 30 milyar dolara ulaştığı ve gelecekte daha ne kadar paranın akacağını bilinmeyen bu altın… daha doğrusu petrol diyarı, tüm dünya şirketlerini kendine çekmektedir.

Böyle bir yerde el sıkışıp birlikte ilerleme teklifi, Jin Dong-gi’ye Lee Hak-jae’nin önerisine adeta ilaç gibi gelmişti.

“Sunyang İnşaat, Hafriyat ve Ticaret’in şu anda ‘Burj Dubai’ inşaatına büyük kaynaklar aktardığını biliyorum...?”

İnşaatına 2004’te başlanan Burj Dubai, Dubai’nin gökdelen siluetinin sembolüdür. Kulesi dahil 829.8 metre, sadece bina yüksekliği olarak 828 metre ve 163 katlıdır. Tamamlandığında, insan yapımı en yüksek yapı olma unvanını taşıyacaktır.

Lee Hak-jae’nin sözleri üzerine Jin Dong-gi irkilse de, ifadesini bozmadan konuştu.

“Sadece vasıfsız işçileri topluca oraya yığdık, yoksa kilit personelimiz bolca mevcuttur.”

Eksik olan iş gücünü, kaynağı ve parayı HW Group’tan çekebilirse çok daha rahat hareket edebilir. Ancak zayıf bir anını yakalarsa, kurnaz Lee Hak-jae’nin ne halt karıştıracağını bilemez.

Her zaman rahat ve kendinden emin görünmek, müzakerede en önemli kuraldır.

“Öyleyse ne âlâ. Her neyse, teklifimi ciddiyetle değerlendirmenizi rica ediyorum.”

“Başkanım, düşündüğünüz ölçek nedir? Havalimanı mı? Yeni şehir mi? Yoksa lojistik mi?”

“Ne kadar çok olursa o kadar iyi olmaz mı? Eğer anahtar teslim olarak hepsini alabilirsek, bu da güzel olur.”

Lee Hak-jae’nin ağzından bu kadar bariz bir şey çıkınca Jin Dong-gi’nin kaşları çatıldı.

“Her şeyi bilen birinin böyle yuvarlak laflar etmesi yakışmıyor.”

“Finansman konusunda istediğin kadar para ayarlarım. Arkamızda Miracle adında sağlam bir sponsorumuz dimdik duruyor ve HW Group’un kurum içi yedek akçesi de azımsanmayacak kadar çok. Daha önce de belirttiğim gibi, bizde deneyim eksikliği var ve teknolojik yetkinliğimiz biraz yetersiz. Mesele bu. Karşılıklı eksikleri gidermek konsorsiyumun amacı değil midir?”

Lee Hak-jae bu noktada bir seçenek sundu.

“Eski hatıralara istinaden teklif ediyorum, eğer gönlünüz yoksa şimdi söyleyin.”

Objektif gerçeklere bakılırsa hemen el sıkışması gerekir. İyi bir iş planı var diye para isteyen tiplerden kaçınılmalı, ancak sağlam parayla ortaklık teklif eden kimseyi hiçbir iş adamı geri çevirmez.

Oysa eski hatıralar söz konusu olduğunda, bu teklifi yapmaması daha normal olurdu. Sunyang Group’un güzel anıları olabilir ama Sunyang’ın iki başkan yardımcısının sadece kötü anıları vardır.

Bu adamın hedefi ne?

Kendisini adeta tarayan gözlerle süzen Jin Dong-gi’yi gören Başkan Lee Hak-jae, acı bir tebessümle hafifçe güldü.

“İçine sinmezse, hiç duymamış sayalım.”

“Bunun bir çırpıda karar verilecek bir mesele olmadığını gayet iyi biliyorsunuz, değil mi?”

“Biliyorum, ama bizim başkan yardımcımızın yüz ifadesi pek hoşnut değil gibi de ondan dedim.”

“Paylaşarak yemeyi seven kimse var mıdır?”

“Tek başına bitiremeyeceğin kadar büyük bir pasta bu, o yüzden paylaşmazsak sadece uzaktan izlemek zorunda kalabilirsin. Neyse… İyi düşün ve çabucak haber ver. Sonsuza kadar bekleyemeyiz.”

“Eğer ben reddedersem, siz de doğal olarak başka bir yerle el sıkışırsınız, değil mi?”

“Elbette. Aslında bu teklif ilk önce Daehyun’dan geldi. Benim Seongho Group ve Namgwang Group gibi biraz daha düşük sıralamadaki şirketleri toplamak için hazırlık yaptığıma dair haberler bir şekilde onlara ulaşmış anlaşılan.”

Jin Dong-gi ikisinin de palavra olduğunu biliyordu. Sadece gelecek zamanı geçmiş zamana çevirmişti.

Sunyang’ın reddetmesi durumunda tam olarak bu şekilde hareket edeceğini ima etmişti.

“Mümkün olan en kısa sürede olumlu incelemeyi tamamlayıp derhal size döneceğim, Başkanım. Yine de Sunyang Group, sizin kökeniniz değil mi, Başkan Lee? Birlikte hareket etmemiz en iyi görüntü olacaktır.”

“Sadece iyi görünmek yeterli mi? Birbirimizin menfaatini de düşünmeliyiz. O halde sohbeti burada bitirelim ve yemeğimize devam edelim.”

Kalan yemeği yerken hava güzeldi. Ancak Jin Dong-gi’nin aklından, Lee Hak-jae’nin sunduğu bu teklifin bir tuzak olabileceği hissi hiç çıkmıyordu.

Üzerine lezzetli peynir konmuş bir fare kapanı.

Ancak fare kapanının şekli görünmüyor, sadece peynirin iştah açıcı kokusu belirgin bir şekilde duyuluyordu.

* * *

“Bu fahiş ricanızı duymamış farz edeceğim, Amca.”

“Bu neden fahiş olsun ki? Mantıklı değil mi?”

“Mesele mantık veya haksızlık değil. Bu, benim yetki alanımın dışında.”

Yaşlandıkça arsızlaşmak, erkeklerin genel bir özelliği mi? Yoksa sadece bizim ailemizin erkeklerine mi has bir durum?

İkinci Amca, Dubai özel fırsatını değerlendirmek için Miracle’ın HW Group’a ayırdığı fonu tamamen Sunyang’a yönlendirmeyi teklif ediyor.

Lee Hak-jae ile görüştüğünü benim de bildiğimi bilmemesi mümkün değilken, böyle araya girmeye kalkışması inanılır gibi değil.

“Miracle da zarar etmeyecek ki? HW Group’a boş yere destek olmaktan ne farkı var? Projenin ana yüklenicisi biziz, Sunyang!”

“Ben de biliyorum, Amca. Ancak Kore Miracle artık yönetim kurulunda karar aldıktan sonra ABD’nin nihai onayıyla hareket ediyor. Temsilci Oh Se-hyun’un neredeyse emeklilik hayatı yaşamaya başlamasının ardından ABD tarafından böyle bir karar alındı. Ben Kore Miracle’ın yönetim kurulu toplantılarına bile katılamıyorum. Benim görevim sadece risk analiz uzmanlığıdır.”

“Bence senin o pozisyondan çok daha fazla karar verme yetkin var.”

“Evet, daha fazla yetkim var. Sadece söz hakkı güçlü bir risk analiz uzmanıyım. Hepsi bu.”

Şüpheci bakışlar atan adama karşı kesin bir dille konuştu.

“Ayrıca HW’nin ana hissedarı Miracle. Kendi ailelerinin geçimini düşünmek yerine, neden bizim Sunyang’ımızı kollasınlar ki?”

“Öyle mi? Demek ki… boş yere heveslenmişim.”

Yüz ifadesi değişmişti ama hayal kırıklığına uğramış görünmüyordu.

“Peki, o zaman şöyle yapsak nasıl olur?”

İşte buydu. İkinci Amca’nın beni yoklamaktaki asıl amacı şimdi ortaya çıkacaktı.

“Bildiğin gibi, Dubai yeni şehir inşaatına devasa bir ön finansman sağlanması gerekiyor. Başkan Lee Hak-jae’nin önerdiği konsorsiyumun tek anlamı, finansörlük yapmak istemesidir. Eski Dae-A İnşaat olan HW, bu tür büyük ölçekli işler için tamamen işe yaramaz. Bu, biraz para verip bizim Sunyang’ımızın tecrübesini çalmaya yönelik bir oyun.”

Çok yanılmıştı, hem de fena yanılmıştı, ama ben onaylar gibi başımı sallayarak onu dinlemeye devam ettim.

“Para her yerden bulunabilir. Ancak dış kaynak çekmek için bir sebep göremiyorum.”

“Doğru. Grubun kendi fonlarını kullanır, eksik kalan kısmı da dışarıdan çekeriz.”

“Ancak ağır sanayi kısmı zaten parayı Orta Doğu’ya yatırdı. Finansal esneklik kalmadı. Geriye kalanlar Elektronik ve Finans sektörleri.”

Bu doğru olabilir mi?

Gerçekten de ana damar olan İnşaat ve Ağır Sanayi’nin kaynakları kurumuş muydu?

“Elektronik’in fonlarını çekmek biraz sıkıntılı olur... Peki, Finans sektöründen, yani senin aracılığınla parayı hazırlasak nasıl olur? O zaman HW’yi illaki dahil etmemize gerek kalmaz.”

Cevabı iyi vermem gerekiyor. Gerçekten de grubun iç fonlarını mı kullanmak istiyor, yoksa Lee Hak-jae’nin ilk olarak ona yaklaşmasının sebebinin ben olup olmadığını mı kontrol ediyor, henüz bilmiyorum.

Böyle durumlarda, öncelikle bu işin benimle alakasının olmadığını bildirmek esastır.

“Benim de yedek akçem yok.”

Cevap kısa olmalı. Uzun açıklamalar genellikle mazeret ya da yalan gibi algılanır.

İkinci Amca’nın yüzünde inanmaz bir ifade vardı.

“Finans şirketinin parası yok mu? Benimle birlikte iş yapmaya gönüllü değil misin?”

“Hayır. Gerçekten öyle. İki yıldan beri tüm yedek fonları Amerikan türev ürünlerine yatırıyorum. Şüpheniz varsa, bizzat kontrol edebilirsiniz.”

“Türev ürünler mi?”

“Yüzde 4 civarındaki piyasa faiz oranının iki katından fazla, istikrarlı getiri sağlayan güvenilir bir yatırım aracıdır.”

“Çeşitlendirilmiş yatırım yerine hepsi tek bir yerde mi?”

“Evet. Çeşitlendirmek kuraldır ama başka seçeneğim yoktu. Yatırım ürünleri arasında sadece Triple A (Üç A) dereceli olanları seçince böyle oldu. Sonuçta bu şirket fonu, güvenlik önceliğimizdir.”

“Faizin iki katı, bir de Triple A dereceli, bu harika değil mi?”

Bu da ne şimdi?

Ne olursa olsun, para kazanma lafı geçince gözleri parlıyor.

“Öyle ya. Şirketin tüm yedek akçesini neden kullanmış olayım ki?”

Grubun fonlarını kullanamazsa, Amcam Başkan Lee Hak-jae’yi mi seçecek? Yoksa hırsından biraz feragat edip, gücünün yettiği kadar mı ilerleyecek?

Kolay yolu seçerse, yaptığı iş ticaretten öteye gitmez.

Kim ne derse desin, Başkan Yardımcısı Jin Dong-gi bir iş adamı değil midir?

* * *

“Şuna bir bak. Jin Dong-gi’nin fırlatıp attığı ortaklık teklifi bu.”

Başkan Lee Hak-jae biraz öfkeli görünüyordu. Teklifi incelediğimizde, HW’yi tamamen saf yerine koydukları anlaşılıyordu.

“Yani, ‘Parayı koyun ve biraz kârınızı alın’ demek istiyorlar.”

“Hatta o da banka faizinden sadece biraz daha fazla.”

“Tavrın özeti, ‘İşine gelirse’ gibi, değil mi?”

“Aynen öyle. Oysa bu kadar rahat davranacak durumda olmaması lazım... Acaba benimle muhatap olmak mı istemiyor, anlamadım ki.”

“Sanki temkinli davranarak bizi tartıyor.”

“Kontrol mü ediyor? Beni mi?”

“Evet. Sizin iyi niyetle yaklaşmanızın mümkün olmadığı varsayımından yola çıkıyor. Ortada kesinlikle bir şey var ama onu bilemediği için de tedirgin oluyor.”

Başkan Lee Hak-jae başını hafifçe salladı.

“HW ile Sunyang İnşaat’ın el sıkışması mümkün değilmiş. Bu herif yutmayacak.”

O zaman ısırmasını sağlamalıyız.

“Yem zayıf kalmış olmalı. Şöyle kocaman bir tane atalım.”

“Ne? Parayı bile istemediği halde mi?”

“Ama başkalarının para kazanması, ona daha da kötü gelecektir.”

“Ne diyorsun? Açıkça konuş.”

Yüzümdeki gülümsemenin ne anlama geldiğini henüz fark etmemişti.

“Üç yüz milyar won civarında bir meblağ atarsak, hemen kapmaz mı?”

Anlaşılmaz konuşmaya devam edince yüzünde bir sıkıntı belirdi. Sinirlenmeden hemen araya girdim.

“Üç yüz milyarı gözden çıkardığımızı varsayarak projeye tek başımıza girelim. Tekrar ediyorum, giriyormuş gibi yapmak değil, gerçekten giriyoruz. Zaten inşaat bedelini alamayız. Yani, alabiliriz belki, ama çok uzun bir süre tahsili zor alacak olarak kalacaktır. Ancak tek başımıza girersek, bunun samimi bir adım olduğunu düşünür.”

Üç yüz milyarı çöpe atacağımızı söylesem bile pek şaşırmaz.

Sahip olduğumuz tek şeyin para olması, bu tür durumlarda gerçekten işe yarıyor. Oyunun dengesini istediğimiz zaman değiştirecek araçları gönül rahatlığıyla kullanabilmemizi sağlıyor.

Başkalarının gözünde çılgınca görünebilir, ancak parası olanın gücü ve ayrıcalığı budur.

“Yemi daha da büyütelim.”

Başkan Lee Hak-jae gülerek konuştu.

“Benim zaten ortaya attığım bir blöf var, onu gerçeğe dönüştürürsek oyun daha da büyür. Seongho Group ve Namgwang Group’u da işe katalım. Her biri üç yüz milyar koysun... Hayır, tam 1 trilyon won’u tamamlayıp Dubai’ye girersek, Başkan Yardımcısı Jin Dong-gi de ‘Eyvah! Bu sıcakmış’ der, değil mi?”

Üç tane vasat şirketin toplanıp ziyafet sofrasına saldırdığını görünce, hemen oraya koşup başrolü kapmak isteyecektir. Üstelik sadece Başkan Lee Hak-jae tek başına olmadığı için şüphesi de dağılacaktır...

Hayranlıkla dizimi dövmek istedim.

Bizim Hak-jae Başkanımız, gerçekten de usta bir oyuncu.