Bölüm - 160

[159] İki Tarafı Keskin Kılıç 2

Her kelimeye bastırarak, hiç korkmadığını açıkça belli edince Jinyeonggi'nin kaşları çatıldı.

“Şimdi benimle dalga mı geçiyorsun?”

“Mükemmel insan yoktur. Bu yüzden hata yaparız. Bizim gibi büyük hareket eden şirketler için bu hatalar ölümcül olabilir. Özellikle vergi dairesi gibi bir yer o hataya takılırsa. Nasıl korkutucu olmaz ki?”

Jinyeonggi, utanmazca konuşan O Se-hyun'a bir süre baktıktan sonra hafifçe gülümsedi.

“Yoon-gi'nin tüm arkadaşlarını sıradan sanmıştım… Ama ben çok yanılmışım. Hem Yoon-gi hem de arkadaşları… Hepsi de sıradan değil.”

Anında tavrını değiştiren Jinyeonggi, Sunyang'ın başkan yardımcısı olarak rahat bir tavır sergiledi.

“Pekala. Hisse senedi kırıntıları gibi küçük meseleleri geçelim, büyük oynayalım. Miracle'ın aldığı tüm şirketleri Sunyang'ın şemsiyesi altına getirin. İstediğiniz her şeyi ödemeye hazırım.”

“Boş yere büyük konuşmayın. HW Grubu'muzun şirket değerinin ne kadar olduğunu biliyor musunuz da böyle konuşuyorsunuz?”

Kibirli Jinyeonggi'ye katlanmak zor olduğu için ağzından bir laf kaçırdı ama o duymazdan geldi.

“O Temsilci o konuda uzman değil mi? Hadi M&A yapalım. Şirket değerini soğukkanlılıkla değerlendirip sonucuna göre her şeyi vereceğim.”

“Büyük meseleleri küçük sorunları çözdükten sonra konuşalım. Finansal Denetim Servisi'nin Miracle'ı mercek altına almasını durdurun. O zaman ben de burada bitirebilirim.”

“Neyi bitirecekmişsin?”

“Biz de öylece duracak değildik, biraz araştırdık. Döviz kaçakçılığı yapmışsınız.”

Jinyeonggi'nin kaşları seğirdi ama kısa sürede sakinliğini geri kazandı.

“Ne olmuş yani? Ülkemizdeki şirketler için o kadarı hafif bir ihlaldir. O Temsilci de araba kullanırken bazen yasa dışı U dönüşü yapmıyor mu? O kadar işte.”

“Yasa dışı U dönüşünü ben de bazen yaparım. Ama sarhoşken yapmam. Bu, alkollü araç kullanma artı orta çizgi ihlali.”

“Alkollü mü? Ne demek istiyorsun?”

“Çünkü döviz kaçakçılığı yapılan dolarlar kumarhaneye akmış. Şu anda kim olduğunu doğruluyoruz. Ah, o hesap Sunyang iştirakine ait olduğu için bilmediğinizi iddia etmeniz zor olacak.”

O Se-hyun, Jinyeonggi Başkan Yardımcısı'na eşinin adını söylemedi ve onun tepkisini ölçtü.

Kumarhane kelimesine vereceği tepkiyi merak ediyordu ama tahmin ettiğinden çok farklıydı.

Eşinin hedef kişi olduğunu bilseydi göstereceği tepki bu olmazdı. Sanki ilk kez duyuyormuş gibi ya da kumar kelimesini duymamış gibi ifadesizdi.

“Bugün içinde kulağıma bir haber gelmeli. Finansal Denetim Servisi'nin resmi soruşturmasının ve araştırmasının sona ermesi. Eğer o haber gelmezse yarın, alkollü sürücünün yasa dışı U dönüşü haberleri dört bir yana yayılacak.”

“Az önce kumar mı dedin? Yurt dışı kumar mı?”

“Evet. Asıl mesele alkollü araç kullanmaya denk gelen bu. Ve sürücünün kim olduğunu söylememe gerek yok, değil mi?”

Anında donup kalan Jinyeonggi'ye O Se-hyun kartvizitini masanın üzerine koyup ayağa kalktı.

“Telefon numaram. Bugüne kadar. Unutmayın.”

Başkan Yardımcısı'nın ofisinden çıkan O Se-hyun'un kaşları çatıldı.

“Bu adam, karısının kumara düştüğünü bilmiyor mu?”

* * *

Yalnız kalan Başkan Yardımcısı Jinyeonggi, O Se-hyun'un sözlerini dikkatle düşündü ama durumu kavramakta zorlandı. Sorun, döviz kaçakçılığı hesaplarının bir iki tane olmamasıydı.

Yurt dışına çıkarılan dolarlar sadece ABD'de değil, birçok ülkede kullanılıyordu. Villalar veya lüks evler satın alınıyor, ya da para getirecek yerlere arsa veya bina alınıyordu.

Elbette kişisel eğlence için de kullanılıyordu ama kumar mı!

O Se-hyun'un bu kadar büyük konuşması, birkaç kez rulet oynamak veya slot makineleriyle biraz eğlenmek seviyesinde olmadığını gösteriyordu... "Yok artık" endişesi ilk akla gelendi.

“Choi Şef'i çağır. Tüm döviz hesaplarını çıkarıp getirmesini söyle.”

İnterfona bağırarak konuştuktan sonra odada volta attı.

Choi Şef, kalın bir dosya dosyasıyla içeri girdiğinde Jinyeonggi önce bağırdı.

“Benden bir şeyler mi saklıyorsun?”

“Ne? Ne demek istiyorsunuz…?”

Beklenmedik bir anda duyduğu bu sözlerle Choi Şef panikledi.

“Hesaplardan çıkan paralarda şüpheli bir şey yok muydu? Bana rapor etmediğin bir şey yani.”

Choi Şef'in şaşkın ifadesinden hata yaptığını anladı. Özel bir durum olmadıkça ayrı bir rapor almamıştı.

“Tekrar soruyorum, büyük paraların çıktığı işlemler arasında garip bir şey yok mu? Senin kriterlerine göre?”

Hayatı boyunca sadece sayılara bakarak yaşamış biri olarak kolayca anladı.

Choi Şef, dosya dosyasını hızla çevirirken birkaç sayfa çekip uzattı.

“Bu ne?”

“Bu, hanımefendinin kullandığı listenin bir kısmı. İçlerinden vurguladığım kısım, sanırım Başkan Yardımcımızın aradığı şey. Hanımefendiye sorduğumda bilmem gerekmediğini söylemişti…”

Başkan Yardımcısı Jinyeonggi, hızla son toplam rakamı kontrol ettiğinde yanlış gördüğünü bile düşündü.

“O, otuz milyar?”

Choi Şef, Başkan Yardımcısı'nın tavrı karşısında ne yapacağını bilemedi, sadece duraksadı ve söyleyecek başka sözü yoktu.

Sadece şaşkın halinden, eğer bir kaza olduysa, bunun çok büyük bir kaza olduğunu tahmin etti.

“Bu kesin mi? Karım mı kullandı?”

“Evet. Çoğunlukla Amerika'dan çekmiş ve bazen Fas'ta da kullanmış.”

Kaşları çatık Başkan Yardımcısı Jinyeonggi elini sallayınca Choi Şef kaçar gibi çıktı. Bugün Başkan Yardımcısı'nın evinden feryat seslerinin geleceğini tahmin etti ve yakın arkadaşlarına, ne kadar acil olursa olsun onayları ertelemelerini söyleyen nazik bir mesaj bile gönderdi.

Jinyeonggi'nin aklına, alkollü araç kullanıp yasa dışı U dönüşü yapan karısına duyduğu öfkeden önce O Se-hyun'un uyarısı geldi.

Hızla özel kalem müdürünü çağırdı ve önlem aldı.

“Stratejik Halkla İlişkiler Ofisi'ne kesinlikle söyle. Bundan sonra, tatsız bir haberin tek bir satırını bile yayımlayan bir medya kuruluşu olursa, bizzat ben onları sorumlu tutacağımı uyar.”

Evde bir sorun çıktığını hisseden özel kalem müdürü, aceleyle bir toplantı düzenleyip dışarı koştu. Şirketin tüm bağlantılarını kullanarak engellemezse sert rüzgarların esmesini engelleyemezdi.

Tekrar yalnız kalan Jinyeonggi, sakinleşmeyi başardı.

“O Se-hyun, o piç…”

Dudaklarının kenarı hafifçe yukarı kıvrıldı. O Se-hyun yeni yetme bir zengin rolü yapsa da, Güney Kore Sunyang'ın elindeydi.

Herhangi bir medya kuruluşunun Sunyang'ın izni olmadan haber yazamayacağını onlara iyice gösterecekti.

* * *

Sunyang'ın gücünü kanıtlarcasına, ertesi günkü sabah gazetelerinde ve TV haberlerinde kumar, yurt dışı hesaplar veya döviz kaçakçılığı gibi kelimelerden hiçbiri geçmedi.

Jinyeonggi, medya kuruluşlarının durumunu bir kez daha kontrol etti ve rahatladı. Artık bu tür şantajlara başvuran O Se-hyun'a kan kusturmalıydı. Kim o da cüret etsin…!

Finansal Denetim Servisi'nin soruşturmasını hızlandırdı. Kullanışlı tek bir ipucu çıksa, hemen Vergi Dairesi'ni devreye sokarak Miracle'ı tamamen altüst edecekti.

Çığlıklar atıp yardım dilediğinde, tekrar M&A görüşmelerine başlayabilirlerdi.

Bir nebze olsun endişeleri azalan Jinyeonggi, ev içi denetimlere başlamayı düşünüyordu. Lanet olası karısını ve sorunlu oğlunu hizaya sokmadan önce, şu anki rahatlığını tadını çıkarmak için yöneticileri çağırıp içki içmek istedi.

Ancak o akşam, eşlik eden kadınlarla birlikte içki içerken, telaşla gelen özel kalem müdürünün yüz ifadesini görünce bir şeylerin ters gittiğini hissetti.

“Ne oldu?”

“Başkan Yardımcım. Şuna bir bakar mısınız…”

Özel kalem müdürünün uzattığı kağıt, bir internet makalesinin çıktısıydı ve makalenin ilk cümlesini okur okumaz yüzü buruştu.

『Ülkeyi Mahveden Kumarhane』

— Adı söylendiğinde herkesin tanıdığı bir şahsiyet.

— Las Vegas'taki ünlü bir kumarhanede milyonlarca dolarlık kumar oynarken görüldü.

— Bir chaebol liderinin ailesinin lüks alışverişleri.

— Las Vegas'taki yerel otel kumarhanelerinin, Koreli kumar hostları istihdam ederek Koreli düzenli müşterilere hizmet verdiği belirlendi.

— Bazı kumarhane yetkililerinin sözlerine göre, S Grubu'nun ilk gelini Bayan P'nin ABD'deki yerel kumarhanelerde harcadığı paranın on milyarlarca tutacağı tahmin ediliyor.

— 3 gün içinde 3 milyon dolar harcadığı ve bu parayı şubenin döviz hesaplarından çekilen gizli fonlarla karşıladığı.

— Yerel kumarhanelerin bazı müşterilere özel jetler gönderdiği, süit odalar ve golf sahaları ücretsiz sunduğu doğrulandı.

“Bu, ABD yerel saatiyle bu sabah gazetelerde çıkan bir makale. ‘Korea Time Journal’ adlı, en etkili Koreli medya kuruluşu.”

“Bu şimdi mi patladı?”

“Evet. S Grubu'nun Bayan P'si derseniz…”

“Ben de biliyorum, sen piç! Onaylamana gerek yok!”

“Ö, özür dilerim.”

Özel kalem müdürü belini bükerek geri geri çekildi.

Masadaki yöneticiler birbirlerine bakışıp masaya bakmaktan başka bir şey yapamadılar, ağızlarını açamadılar.

Soğuk bir hava içki masasına çökünce, Başkan Yardımcısı Jinyeonggi yavaşça söze başladı.

“Ne yapıyorsunuz siz?”

Yöneticiler eğdikleri başlarını hızla kaldırdılar.

“Ne olduğunu zaten hepiniz biliyorsunuz, değil mi? Burada sürekli içki içip keyif çatmak mı istiyorsunuz? Bir plan yapmalıyız, değil mi?”

“Ah! Evet. Özür dileriz.”

Yöneticiler hep birlikte ayağa kalkarken Başkan Yardımcısı Jin uyarısını yapmayı unutmadı.

“Bu haberi Amerika'da bitirmemiz gerekiyor. Asla Kore'ye geçmemeli. Ve tüm Amerika kıtası şube müdürlerini geri çağırıp görevden alın. Bu piçler parayı nereye harcıyorlar? Böyle bir haberi bile engelleyemiyorlar!”

Eşlik eden kadınların da ayrıldığı boş içki masasında, Başkan Yardımcısı Jinyeonggi cep telefonunu kurcalıyordu.

O Se-hyun'u arayıp aramama konusundaki tereddüt süresi uzadı.

* * *

“Rakı masasında eşlik edecek bir arkadaşı olmayan biri değilsiniz…”

O Se-hyun, Jinyeonggi'nin karşısına oturarak laf attı.

“Kaç tane sabah gazetesini ayarladın?”

“Şimdilik iki tane kadar mı?”

“Şimdilik mi?”

“Yarın sabaha kadar tüm medya kuruluşları bunu haber yapacaktır. Ah, Hanseong İlbo hariç tabii.”

Jinyeonggi, O Se-hyun'un bardağını doldurdu.

“Sonuna kadar gidelim mi?”

“Karşılıklı değil miyiz? Başlayan sizdiniz, Başkan Yardımcım.”

Jinyeonggi'nin alnında damarlar belirmeye başladı. Güvendiği bir yeri olmasaydı, O Se-hyun asla böyle bir şey yapamazdı. Ne olabilir ki?

“Bu… Artık benim için de durdurması zorlaşıyor. Eğer O Temsilci tarafından ezildiği söylentisi yayılırsa, FKI (Kore Sanayicileri Federasyonu) toplantılarına bile katılamam.”

“İş insanı olan siz, itibar uğruna zarar edecek işler yapar mısınız?”

“O Temsilci hâlâ bir bakkal dükkanından çıkamadığı için böyle kolay konuşuyor. Şirketinin büyüklüğü şimdikinin üç dört katına çıktığında, itibarıın en önemli şey olduğunu anlayacaksın.”

Jinyeonggi kadehini tamamen boşaltıp kalktı.

“Vergi Dairesi'nin baskınıyla batmazsın, değil mi? Şirketine iyi bak. Bir gün Sunyang Grubu'nun bir parçası olacaksın.”

“Benim için endişelenmeyi bırakın ve içki parasını ödeyip gidin. Benim param yok.”

Jinyeonggi, hâlâ laf atan O Se-hyun'a bir kez ters ters baktı ve ortadan kayboldu.

“Sinirlendiğinde gözü hiçbir şeyi görmeyen bir tip. Aynı kanı taşımalarına rağmen hepsinin farklı olması… Gerçekten de…”

O Se-hyun, Jin Do-joon'u hatırlayarak masadaki tabakları birer birer boşaltmaya başladı.

Yarın, Başkan Yardımcısı Jinyeonggi'nin ne kadar cesur olduğunu anlayacaktı.

* * *

Büyük konferans salonunda hareketsiz duran on kadar kişi, Başkan Yardımcısı Jinyeonggi'nin gelmemesini diledi ama böyle bir şey olmadı.

Başkan Yardımcısı, toplantı odasına girer girmez elindeki gazeteyi fırlattı.

“Siz ne işe yararsınız? Haberin çıktığını bildiğiniz halde engelleyemediniz mi? Kendi karılarınızın işi olmadığı için umursamadınız, değil mi?”

Önlerindeki en az bir saat boyunca, Başkan Yardımcısı'nın ağzından dökülecek sert sözlere aynen katlanmak zorundaydılar. Maaşlarının karşılığı buydu.

Ancak bir saat değil, bir dakika bile daha devam edemedi.

Çünkü özel kalem personeli nefes nefese toplantı odasına koşarak girdi.