Başlıksız Bölüm
# Boşanma Sonrası Kripto Fırlaması (115)
## Sabreden Derviş Olmaz, Hasta Olur
**Kim Sin** tatildeyken, Earth Resource boş durmuyordu ve hareketli günler geçiriyordu.
“AVM satın alma ekibini kuracağız. Alacaklılarla görüşme şartlarını araştırın.”
Alışveriş Merkezi İş Geliştirme Departmanı, Kaliforniya’daki bir büyük mağaza zincirini satın alma ve birleşme sürecine girdi.
Bankalar, Earth Resource’un satın alma teklifine olumlu yaklaşıyordu.
“Satın alma teklifinizi kabul edeceğiz. Ancak sunduğunuz 2.3 milyar dolarlık (yaklaşık 3.1 trilyon Won) satış bedeli için müzakereye ihtiyacımız olacak gibi görünüyor.”
“Müzakere mi? MK Büyük Mağazaları, biriken zararlar yüzünden **borsadan çıkarılmış** durumda. Başka herhangi bir şirketin de ticari haklarını devralıp burayı düzlüğe çıkarma niyeti görünmüyor.”
Alışveriş Merkezi Departmanı’nın başkanı olan **Allison**, eski bir büyük mağaza çalışanıydı. Bu sektör hakkında bilmediği hiçbir şey yoktu ve mevcut durumun ne kadar kötü olduğunu herkesten iyi biliyordu.
*Kimin eline geçerse geçsin, o mağazayı düzlüğe çıkarmak zor. Earth Resource olduğu için deneme ihtimalimiz var.*
Allison, Earth Resource’ta çalışırken biriktirdiği stres ve baskıyı alacaklılara yönelterek boşalttı.
“Bizim MK Büyük Mağazaları dışında da satın alabileceğimiz çok yer var. Her yerde öncelik bizde. Şimdi teklif ettiğimiz fiyatı kabul etmezseniz, görüşme burada biter.”
“Şirkete dönüp düşünmek için bize zaman tanıyın.”
“Bir gün veriyorum. Earth Resource için bir gün, uzun bir zamandır. Yarından sonra ek müzakere olmayacağını bildiririm.”
Alacaklı bankalar, bir gün içinde hızla fikir birliğine vardı ve ertesi gün nihai kabulü yaptı.
“Pekâlâ. Büyük mağaza işini Earth Resource’a satmayı kabul ediyoruz. Ancak mağazanın bir kısmını elinizde tutmak ya da işletme sermayesi için kredi çekmek gibi bir düşünceniz yok mu?”
Bankaların batık şirketlere ve **ultra sağlam** şirketlere karşı tutumu çok farklıydı. Earth Resource, varlık büyüklüğüne göre çok az tahvil ihraç etmiş, muazzam kârlar elde eden süper kaliteli bir şirketti.
Büyük mağaza işi normale döndüğünde, bankalar bu pastadan küçük bir dilim bile olsa almak istiyorlardı.
“Reddediyorum.”
“...Bu teklifi de mi?”
“Evet. Alacaklıların sahip olduğu tüm hisseleri devralacağız. Ancak, işletme sermayesi kredisini olumlu değerlendirebiliriz.”
Allison, tavizsiz bir tutum sergileyerek alacaklılara baskı yaptı. Tavrı şuydu: *Beğenmezseniz müzakereyi sonlandırırım, ne yapacaksınız?*
Alacaklılar açısından bu, batık alacaklardan, işe yaramaz büyük mağaza hisselerinden ve daha da büyük baş ağrısı olan çalışan sorunlarından tek seferde kurtulma fırsatıydı.
Sonuç olarak, büyük mağazayı satın alırken 2 milyar dolarlık (yaklaşık 2.7 trilyon Won) kredi çekildiği için, fiilen yatırım yapılan miktar yalnızca 300 milyon dolar (yaklaşık 405 milyar Won) oldu.
***
**Diane** çığlık atmak üzereydi.
“Abone sayısı bugün 8 milyon arttı.”
“Netflix ne yapıyor Allah aşkına? Bunlar piyasayı kaptırmaya devam mı edecek?”
Earth Channel’ın kullanıcı sayısı katlanarak artıyordu. İlgili iş yükü zaten nefes kesici derecede yoğunken, bir de ek görev verilmişti.
“Başkan Yardımcısı Kanal 7'nin lansman hazırlıklarını yapmamızı istiyor.”
“Şimdi mi? Deli mi bu!”
Haberi duyan çalışanlar koşarak **Oh Myung-woo**’nun yakasına yapışmaya çalıştı.
“Bu, Temsilcimiz **Kim Sin’in** talimatıdır.”
“Ah...”
“Temsilcinin emriyse yapacak bir şey yok.”
Diane durumu kabullendi, çalışanlar da isyan çıkarma niyetlerinden vazgeçtiler.
Kim Sin, Earth Resource’ta kurduğu tüm işlerin temelini tasarlamış ve hepsini istisnasız başarıya ulaştırmıştı. Silikon Vadisi’nde, hatta tüm Amerika’da, Kim Sin olağanüstü bir yönetici olarak görülüyordu. O hem kurucuydu hem de Amerikan şirketlerinin aksine yatırımcıların etkisine maruz kalmıyordu.
“Kanal 7’yi gerçekten açabilecek miyiz?”
“Mümkün tabii. Ne kadar ilgi göreceği bilinmez ama.”
“Tek bir şey kesin: İş yükümüz korkunç derecede artacak.”
***
Oh Myung-woo, iki haftadan uzun bir süre Earth Resource’u yönetti. Bu süre zarfında birçok işi cesurca halletti.
“Oyun içindeki ceza kurallarını sertleştiriyoruz. İki, üç defa tekrarlayan **ana avrat sövenleri** derhal oyundan atın. Hile kullananlar veya kasten oyunu kaybetmeye çalışanlar için de aynı şey geçerli.”
Kötü niyetli kullanıcılara karşı amansız bir temizlik (tasfiye)!
Kim Sin’den izin aldığı için tereddüt etmeye gerek yoktu.
*Ne kadar aptaldım. Sırf para için oyuncu gururumu bir kenara bırakıp zayıflık gösterecektim.*
Kim Sin ile irtibata geçmeden önceki hali ne kadar da pasifti. Kullanıcıları artırmak ve para kazanmak adına kesinlikle yapılmaması gereken şeyleri sadece izliyordu.
Earth Channel üzerinden dağıtılan tüm oyunlar için kötü niyetli kullanıcı kurallarını şiddetle uygulamaya karar verdi.
Uzaktan çalışma sistemi nedeniyle tüm ekip liderlerinin katıldığı bir video konferansında, Müşteri Hizmetleri Ekip Lideri konuştu:
“Başkan Yardımcısı, Çin topluluğunda kamuoyu iyi değil. Hesapları gelişigüzel kapatan Earth Channel’a karşı ciddi bir tepki var.”
“Aldırmayın.”
“Ama bu şekilde devam ederse...”
“Size açıkça söylemeliyim. Arkadaşım Kim Sin, Earth Channel işini yaparken para kazanma peşinde değildi. Bu yılın başına kadar Earth Resource diye bir şirket kurmayı bile düşünmüyordu.”
Oh Myung-woo, sanki bir yıldır fethedemediği bir oyunun sonunu görmüş gibi heyecanlı bir ses tonuyla konuştu.
“Covid yüzünden birçok insanın acı çektiğini görünce, aşı ve tedavi geliştirmek için Earth Resource’u kurdu. Peki, Kim Sin neden Earth Channel’ı kurdu? Sosyal mesafe yüzünden sıkılan ve bunalan insanları, dünyanın dört bir yanındaki insanları eğlendirmek için kurulmuş bir şirket bu.”
“Ah...”
“Earth Channel, insanlara keyif ve eğlence yaşatmak için kurulmuş bir iştir. Para ya da kullanıcı sayısına takılıp kalmayın. Kim Sin’in amacını kirletmemeliyiz.”
“Evet. Anladık.”
Earth Resource’un ekip lideri seviyesindeki çalışanları şaşkınlıklarını gizleyemedi. Şirketin amacı kâr peşinde koşmaktı elbette. Ancak bunun da ötesinde, daha yüksek bir amacı vardı.
Oyunlara hayatını adamış Asya ülkelerindeki hesaplar bir haftadan fazla askıya alınıyor, hatta kapatılıyordu.
500 binden fazla hesabın kapatılmasıyla büyük bir fırtına kopsa da, Earth Channel’ın duruşu sağlamdı.
“Daha eğlenceli oyunlar keşfetmek için durmayacağız!”
Oh Myung-woo, Kim Sin adına 5 milyar dolarlık (yaklaşık 6.8 trilyon Won) küçük oyun şirketlerini satın alma planlarını ve aylık kullanım süresi düşük olanlar için ücret muafiyetini arka arkaya duyurdu.
“Temsilci tatildeyken bile inanılmaz.”
“İş planı yapmak için zaman harcıyor olmalı.”
***
Laguna Plajı’ndaki tatlılık mı demeli?
— **Jo Su-a**: Yemeğini yedin mi?
— **Kim Sin**: Evet. Kimçili pilav yaptım yedim.
Jo Su-a ile sabah ve akşam mesajlaşıyordu. Kore ile saat farkını düşündüğünde, kafasında sürekli Seul’ün kaç olduğunu hesaplıyordu.
*Gerçekten flört ediyor gibiyiz.*
Sanki kalbime koyduğum mühür tamamen açılmıştı. Sadece sık sık mesajlaşmaktan ibaret olsa da sıcak bir duygu alıyordu.
— **Kim Sin**: Lise yıllarında örnek öğrenci miydin?
— **Jo Su-a**: Evet. Ev ve okul dışında bir şey bilmezdim.
— **Kim Sin**: Hiç hobin yok muydu peki?
— **Jo Su-a**: Enstrüman çalmayı severdim.
Küçük detaylar hakkında konuşuyorlardı.
Jo Su-a’nın daha önce hiç erkek arkadaşı olmamıştı. Benim de **Han Chae-won’dan** başka ciddi bir ilişkim olmamıştı. Han Chae-won ile yakınlaşmamız o kadar hızlı olmuştu ki, ilişkimiz uzun sürmemişti.
*İkinci randevuda yatağa girmiştik. Zaten birkaç ay içinde evlilik konuşulmaya başlanmıştı.*
Jo Su-a ile fiziksel olarak uzak olduğumuz için daha çok şey konuşabiliyorduk. Plaj manzaraları, hamburgercide imza attığı anlar, her şey konuşma konusu oluyordu.
*İşteyken sık sık mesajlaşmak zor gelirdi ama Jo Su-a'ya bir saatten fazla mesaj atıyorum.*
Huzurlu ve güzel Laguna Plajı’nda Jo Su-a ile birlikte yürümek istiyordu.
San Francisco, ABD, farklı ülkeler... Harika manzaralara sahip veya atmosferi güzel yerlerde Jo Su-a ile seyahat etmek ne kadar keyifli olurdu.
Kafasında bunları çok düşündükten sonra nihayet mesajı gönderdi:
— **Kim Sin**: Laguna Plajı’nın manzarasını bizzat sana göstermek isterim.
— **Kim Sin**: İleride fırsatın olursa gelmek ister misin?
— **Jo Su-a**: Harika olur.
***
Laguna Plajı’ndaki hayatını toparlayıp Los Angeles Havalimanı’na doğru yola çıktı. Uzun zaman sonra tatile gidiyormuş gibi hissediyordu.
“Washington’a uçakla yaklaşık beş saat sürecek deniyor.”
“Hım, tamam.”
Washington’a, ABD’nin **Seçilmiş Başkanı** ile görüşmeye gidiyordu. Uçakta birçok boş koltuk olduğu için 30 korumasıyla birlikte normal bir uçuş ayarladı. Kişisel koruma için çok sayıda olsa da, insan hayatı belli olmazdı.
Pasaportuyla hava yolu masasına yöneldi.
“Kim Sin? Adınızı görünce bir an şüphelendim ama gerçekten sizmişsiniz. Hava yolumuzu tercih ettiğiniz için teşekkürler. Eve gidince aileme anlatacak bir gurur kaynağım oldu.”
“Nazik sözleriniz için teşekkür ederim.”
Hava yolu çalışanlarının ricaları üzerine imza verdi. Earth Channel’ı kurduktan sonra kesinlikle ünlü biri olduğu hissi artmıştı.
*San Francisco’dan uzakta kaldığım bu süre zarfında adım daha da yayılmış olmalı.*
Biniş işlemlerini yaparken havalimanı görevlisi onu yüzünden tanıdı ve işlemleri hızla halletti.
**Lee Jong-yeop** ve korumalarla birlikte kapıya gidip uçağa bindi. First Class olduğu için rahatça dinlenerek gidebilirdi.
Ancak Lee Jong-yeop kalın bir dosya uzattı.
“Bu, yaklaşan toplantı ile ilgili materyal. Seçilmiş Başkan’ın, şirket yöneticileri ve **Wall Street’in devleriyle** buluşup ekonomik durumu dinleyeceği bir ortam olacak sanırım.”
“Bunu da mı hazırladın?”
“Referans olması iyi olur diye düşündüm.”
Kitapçığı okurken toplantıya katılacak ünlülerin geçmişlerini gözden geçirdi. Göz kamaştırıcı kariyerlere sahip insanlar... Büyük bankaların genel müdürleri, prestijli üniversitelerin ekonomi profesörleri, Wall Street kökenliler. İsimlerini aratınca haberlerde ve televizyon programlarında sayısız kez çıkmış kişilerdi.
“Bu, Seçilmiş Başkan’ın göreve başlamadan önce ekonomi danışmanlığı alacağı bir oturum olarak düşünülebilir. Katılımcı sayısı çok olduğu için, sadece orada bulunmak bile yeterli olmaz mı?”
“Öyle sanırım, değil mi?”
Sonuç olarak, Seçilmiş Başkan’ın şöyle böyle insanlarla tanıştığına dair bir haber çıkacaktı. Birkaç televizyon kanalı canlı yayın yapacağını duyurmuştu.
“Söz alma fırsatınız olursa bile, Seçilmiş Başkan’a birkaç iltifat etmeniz yetmez mi?”
“İltifat etmek kolay iş, ne de olsa biz bu durumlara alışkınız.”
Hâlâ dünya meselelerini tam olarak bildiği söylenemezdi ama yarı zamanlı işlerde çalışırken genellikle zayıf tarafta yer almıştı. İnternet kafedeki müşteriler, marketteki müşteriler, Arcoor’da ise doktorlar ve hemşireler.
Hayatım boyunca garson ve satış elemanı olarak müşterileri memnun etmeye çalışarak yaşamış biri olarak, toplantıya katılıp ABD Seçilmiş Başkanı'nın hoşuna gidecek birkaç kelime söylemek zor olmasa gerekti.
Altın değerindeki tatilinde 2 gece 3 günlüğüne Güney Denizi’ndeki bir adada mendirek balıkçılığına gitmekten daha faydalı bir zaman olacağını düşündü.
*ABD Seçilmiş Başkanı'nı görüyorum diye eğilip bükülmeyeyim. Yaşı da var, el sıkışmak zor olabilir, sadece başımla hafifçe selam vermek yeterli olur herhalde.*
Küstah değil, ama yeterli bir rahatlık sergileyerek. Artık ciğerimi, böbreğimi ortaya koyarak yaşamak zorunda kalacak konumda değildi.
*Önemli bir şey değil. Sadece katılıp kaza yapmasam yeter.*
İşte öyle katıldığı ekonomi zirvesinde,
İki gün sonra ben, yerimden kalkmış, Seçilmiş Başkan dahil, ABD finans camiasının devlerine yüksek sesle hitap ediyordum.
“Herkesin kendine gelmesi gerekiyor bence. Hiç kimsenin kibirlenme hakkı yok. Eğer telafisi mümkün olmayan hatalar yaparsanız, bunun zararını yalnızca ve yalnızca vatandaşlar çeker.”
